خانه کی‌نژاد

پروژه خانه کی‌نژاد از تجمیع دو قطعه زمین مجاور شرقی و غربی با مساحت مجموع ۳۰۰۰ مترمربع شکل گرفت. در ابتدا، سفارش طراحی و اجرا تنها برای قطعه شرقی مطرح شده بود، در حالی که عملیات ساخت در قطعه غربی تحت مالکیتی مستقل آغاز شده و پس از اجرای گودبرداری متوقف مانده بود از نخستین مراحل طراحی، «دفتر مرو» پیشنهاد ادغام دو ملک و تبدیل آن‌ها به یک مجموعه یکپارچه را مطرح کرد. این تجمیع مزایای متعددی به همراه داشت؛ از جمله افزایش بهره‌وری هسته‌های ارتباطی (با حذف یک دستگاه آسانسور و یک پلکان)، امکان توسعه عمودی بنا، تأمین تعداد بیشتری پارکینگ، ایجاد نمایی عریض‌تر و یکپارچه‌تر در جبهه خیابان و در نهایت دستیابی به پلان‌های مسکونی کارآمدتر. پس از رفع موانع حقوقی و اداری، پروژه به‌عنوان یک مجموعه واحد وارد مرحله اجرا شد. در فرآیند طراحی، بهینه‌سازی فضاهای مشاع یکی از اهداف اصلی بود. به همین دلیل، به جای پیش‌بینی فضاهایی با هزینه ساخت و نگهداری بالا و استفاده محدود در بلندمدت، مانند استخر، امکاناتی کاربردی‌تر شامل سالن ورزش، فضای چندمنظوره گردهمایی و سوئیت سرایداری در نظر گرفته شد. این رویکرد ضمن افزایش کارایی فضاهای مشترک، هزینه‌های بهره‌برداری مجموعه را نیز کاهش داد. همچنین بام سبز ساختمان که اندکی پس از بهره‌برداری شکل گرفت، به‌ویژه در دوره همه‌گیری کرونا، به یکی از ارزشمندترین فضاهای جمعی مجموعه تبدیل شد. سیستم سازه‌ای پروژه با هدف تأمین حداکثر تعداد مجاز پارکینگ و در عین حال کاهش تأثیر محدودیت‌های سازه‌ای بر سازماندهی فضاهای داخلی انتخاب شد. در بخش تأسیسات نیز، که نقشی اساسی در آسایش ساکنان و عملکرد بلندمدت ساختمان دارد، از سیستم چیلر و موتورخانه مرکزی همراه با هواساز استفاده شد. این سامانه امکان تأمین سرمایش، گرمایش، تهویه و تصفیه هوا را در تمامی فصول سال، از جمله دوره‌های میان‌فصل، فراهم می‌کند. علاوه بر این، استفاده از بلوک‌های استاندارد عایق و اجرای عایق‌کاری مناسب دیوارها و خطوط تأسیساتی، به کاهش مصرف انرژی و هزینه‌های نگهداری در طول عمر ساختمان کمک کرده است.